Struktura organizacyjna
KRAJOWY SYSTEM MIAR jest strukturą składającą się z instytucji i laboratoriów, które zapewniają wzorce pomiarowe i wyposażenie techniczne do badań, wzorcowań i pomiarów. Wspiera on także rozwój zaawansowanych technicznie metod pomiarowych. Chroni interes państwa i obywateli, wzmacnia zaufanie użytkowników do innowacyjnych produktów i procesów. Nowoczesny system miar jest podstawą rozwoju nowych technologii i gwarantem ich implementacji w gospodarce.
W krajowym systemie miar główną pozycję zajmuje NMI. Rola ta została określona w dokumentach międzynarodowych organizacji metrologicznych, np. EURAMET Guide 1 EURAMET and the Operation of NMIs z 2015 roku, OIML D1 Considerations for a Law on Metrology.
W Polsce krajowy system miar tworzą:
- Krajowa Instytucja Metrologiczna (NMI) – Główny Urząd Miar;
- Instytuty Desygnowane (DI) – Narodowe Centrum Badań Jądrowych, Ośrodek Radioizotopów POLATOM (NCBJ, OR POLATOM) oraz Instytut Niskich Temperatur i Badań Strukturalnych PAN (INTiBS);
- Okręgowe Urzędy Miar (OUM);
- laboratoria wzorcujące i badawcze;
- metrologia wojskowa;
- producenci wyposażenia i urządzeń pomiarowych;
- użytkownicy urządzeń pomiarowych.
Struktura administracji miar w Polsce obejmuje:
- Główny Urząd Miar z siedzibą w Warszawie;
- 10 okręgowych urzędów miar (mających siedziby w: Białymstoku, Bydgoszczy, Gdańsku, Łodzi, Katowicach, Krakowie, Poznaniu, Szczecinie, Warszawie i Wrocławiu).
Struktura administracji probierczej w Polsce jest następująca:
- 2 okręgowe urzędy probiercze mające siedziby w Warszawie i Krakowie oraz 8 wydziałów zamiejscowych.