Art. 1. Doba zaczyna się legalnie w momencie dołowania słońca średniego w południku 15° na wschód od Greenwich. Godziny doby liczy się albo od początku do końca doby, albo też od początku do jej połowy, a następnie od połowy do końca doby, odróżniając godziny jednoimienne słowami po północy (pp.) i po południu (ppd.). 

 Art. 2. Legalna rachuba czasu obowiązuje wszystkie władze i urzędy państwowe i samorządowe. 

 Art. 3. Zegary, znajdujące się w miejscach publicznych, z wyjątkiem zegarów słonecznych, powinny wskazywać czas odpowiednio do art. 1 niniejszej ustawy z rzetelnością w rozumieniu art. 10 i 11 dekretu o miarach (Dz. P. P. № 15, poz 211), wyznaczoną rozporządzeniem Ministra Przemysłu i Handlu. 

 Art. 4. Wykonanie ustawy niniejszej powierza się wszystkim ministrom we właściwym każdemu z nich zakresie. 

 Art. 5. Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem 1 czerrwca 1922 i obowiązuje na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej. 

W dniu 31 maja tegoż roku zegary należy cofnąć o godz. 12 w nocy na godz. 11 ppd., względnie z 24 na 23, godziny te liczyć należy jako 11-a ppd., względnie 23-a. 

                                                                        Marszałek:
                                                                                Trąmpczyński

                                                         Prezydent Ministrów 
                                                                         Antoni Ponikowski