: GUM - Zbiory Metrologiczne - Prawodawstwo - Statut Urzędów Miar z 1919 r.

STATUT URZĘDÓW MIAR

z dnia 9 września 1919 r.

Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej № 74, poz. 429

Na zasadzie art. 18-ego dekretu o miarach (Dz. Praw r. 1919, № 15, poz. 211) wydaję następujący Statut Urzędów Miar.

Art. 1. Personel Głównego Urzędu Miar składa się z dyrektora, urzędników etatowych technicznych i biurowych, mechaników i rzemieślników oraz służby niższej (oficjalistów).

W Głównym Urzędzie Miar współpracować mogą urzędnicy nieetatowi jako urzędnicy kontraktowi. Urzędnicy ci nie mogą pełnić funkcji, związanych z punktem A 1 art. 5-ego niniejszego statutu.

Podział i tytuły urzędników Głównego Urzędu Miar ustanowi zgodnie z dekretem o miarach i statutem niniejszym etat Głównego Urzędu Miar, ustanowiony oddzielnym rozporządzniem Ministra Przemysłu i Handlu.

Art. 2. Urzędników kategorii V·a—VII włącznie mianuje Minister Przemysłu i Handlu na przedstawienie dyrektora Głównego Urzędu Miar, pozostałych – dyrektor Głównego Urzędu Miar. Uwalnianie urzędników następuje w tym samym trybie. Urzędnicy kontraktowi i oficjaliści są przyjmowani i zwalniani przez dyrektora Głównego Urzędu Miar.

Art. 3. Kierownictwo ogółem czynności Głównego Urzędu Miar oraz zarząd jego laboratorjami, biurami, warsztatem, kasą, biblioteką i zbiorami należą do dyrektora Głównego Urzędu Miar. do niego również należy wydawanie odpowiednich regulaminów i rozporządzeń we wszelkich sprawach administracyjnych urzędu.

Dyrektor ma prawo mianować oraz odwoływać odpowedzialnych zastępców z pośród wyższych urzędników legalizacji narzędzi mierniczych do wykonywania poszczególnych funkcji, każdorazowo zawiadamiając swą władzę przełożoną.

Art. 4. Dyrektor Głównego Urzędu Miar podlega bezpośrednio Ministrowi Przemysłu i Handlu.

Art. 5. Do kompetencji Głównego Urzędu Miar należy:

1) Przechowywanie wzorców państwowych miar podstawowych i ich głównych kopji.

2) Przygotowywanie wzorców normalnych dla okręgowych urzędów miar i ich porównywanie perjodyczne oraz sprawdzanie przyrządów dla tych urzędów, określanie kategorji pracy sprawdzania, przekazywanej różnym urzędom miar; legalizowanie narzędzi mierniczych, których sprawdzanie zarezerwowane będzie dla Głównego Urzędu Miar; nadzór nad techniczną stroną działalności urzędów miar wszelkich stopni; wykonywanie studjów, badań i doświadczeń, dotyczących warunków dopuszczalności nowych narzędzi mierniczych do obrotu, podlegającego legalizacji i zmian, pożądanych w narzędziach dotychczas stosowanych.

3) Sprawdzanie i uwierzytelnianie narzędzi mierniczych dla celów fiskalnych państwa: cła, akcyzy. i t. p.

4) Wzorcowanie, sprawdzanie i uwierzytelnianie narzędzi mierniczych dla potrzeb nauki i techniki z dokładnością, przechodzącą zakres środków podwładnych urzędów miar, i wogóle — narzędzi mierniczych: geodezyjnych, rysunkowych i warsztatowych, narzędzi dla pomiarów technicznych, mechanicznych, fizycznych i elektrycznych.

5) Wykonywanie i ogłaszanie prac naukowo-metrologicznych.

1) Ogólny nadzór nad wykonywaniem w Państwie ustawy o miarach i odnośnych przepisów wykonawczych.

2) Zwierzchni zarząd okręgowemi urzędami miar, nadzór ogólny nad działalnością wszystkich urzędów miar i rozgraniczanie okręgów ich działalności; zaopatrywanie urzędów miar we wzorce normalne i wogóle wszelkie pomoce do czynności legalizacji, wydawnictwo przepisów, wyjaśnień i sprawozdań, dotyczących działalności urzedów miar.

3) Przedstawianie do zatwierdzenie Mianistra Przemysłu i Handlu wniosków o utworzenie nowych urzędów miar lub zamykanie istniejących.

Wreszcie Głowny Urząd Miar wykonywa czynności, przekazane mu przez dekret o miarach z dn. 8 lutego 1919 r. i czynności, które będą mu przekazane w drodze dalszych rozporządzeń.

Art. 6. Główny Urząd Miar władny jest znosić się bezpośrednio w bieżących sprawach ze wszystkiemi urzędami państwowemi za wyłączeniem Władzy najwyższej i Rady Mianistrów.

II. Urzędy podwładne Głównemu Urzędowi Miar.

Art. 7. Personel Urzędów Miar okręgowych lub miejscowych, składa się z następujących urzędników etatowych: nadinspektorów legalizacji narzędzi mierniczych, inspektorów i starszych kontrolerów, pomocników inspektorów, starszych legalizatorów, legalizatorów i sekretarzy Urzędów Miar, urzędników biurowych i ekpedjentów, pomocników legalizatorów i kancelistów starszych, aplikantów legalizacji, kancelistów i typistów oraz urzędników nieetatowych i oficjalistów.

Art. 8. Urzedników kategorji V-a—VII włącznie mianuje Minister Przemysłu i Handlu na wniosek dyrektora Głównego Urzędu Miar, pozostałych — dyrektor Głównego Urzędu Miar. Do niego należy również przyjmowanie urzedników nieetatowych z wynagrodzeniem miasięcznem do 900 mk. Oficjalistów mianuje, względnie przyjmuje, nadinspektor właściwego okręgu.

Art. 9. Do dyrektora Głównego Urzędu Miar należy wydawanie rozporządzeń, dotyczących sposobu prowadzenia spraw w urzedach miar i wewnętrznej organizacji urzędów.

Art. 10. Do nadinspektorów legalizacji narzędzi mierniczych należy: nadzór ogólny nad wykonywaniem w obrocie publicznym i wogóle przez osoby prywatne ustawy o miarach w okręgu, zwierzchni zarząd miejscowemi urzędami miar w okręgu, nadzór nad dokładnością używanych przez nie wzorców normalnych i bezpośrednie kierownictwo urzędami okręgowemi.
Nadinspektorowie mają prawo wyznaczać i odwolywać odpowiedzialnych zastępców do wykonywania poszczególnych swoich funkcji z pośród urzędników legalizacji narzędzi mierniczych nie niżej kategorji VIII, każdorazowo zawiadamiając swą władzę przełożoną.

Art. 11. Urzędy miar wykonywują te czynności legalizowania i uwierzytelniania narzędzi mierniczych, które im są przekazane przez Główny Urząd Miar.

Art. 12. Urzedy miar są urzędami państwowemi. Głowny Urząd Miar może dozwalać gminom miejskim i ziemskim na urządzenie i utrzymywanie na koszt własny komunalnych urzedów miar. Urzędy te podlegają przepisom ustawy niniejszej, narówni z z urzedami państwowemi. Opłaty za czynności tych urzędów należą do utrzymujących je gmin. Na tych samych zasadach mogą otrzymać pozwolenie na otwarcie podobnych instytucji towarzystwa naukowe, techniczne, zakłady naukowe, zarządy, kolejowe i t. p. Pozwolenia takie są odwołalne.

Przpisy przechodnie

Art. 13. Instytucje, które uprzednio uzyskały prawo legalizowania narzedzi mierniczych lub sprawdzania (uwierzytelniania) takowych dla celów przewidzianych w art. 13-ym dekretu o miarach (Dz. Praw r. 1919 Nr 15 poz 211), winny w terminie miesięcznym od daty ogłoszenia nieniejszego statutu wyjednać zezwolenie, w myśl art. 12 niniejszego statutu, na dalsze prowadzenie tych czynności, a w razie nieuzyskania zezwolenia przerwać je przed upływem dalszych dwuch miesięcy.

Warszawa, dnia 7 sierpnia 1919 r.

Minister Przemysłu i Handlu:

Hącia



szukaj Strona główna O Urzędzie Struktura organizacyjna Współpraca naukowa Prawo Administracja miar Administracja probiercza Jednostki miar Cechy probiercze Ocena zgodności Zatwierdzenie typu przyrządu pomiarowego Upoważnienie do legalizacji Utworzenie punktu legalizacyjnego Tachografy zezwolenia Tachografy- egzaminy Aktualności Komunikaty współpraca zagraniczna Współpraca z przedsiębiorcami Opłaty Towary paczkowane Praca w GUM Szkolenia Komunikaty Prasowe Zamówienia publiczne Interwencje Informacje różne Dostęp do informacji Mapa witryny	STATUT URZĘDÓW MIAR z dnia 9 września 1919 r. Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej № 74, poz. 429 Na zasadzie art. 18-ego dekretu o miarach (Dz. Praw r. 1919, № 15, poz. 211) wydaję następujący Statut Urzędów Miar. Art. 1. Personel Głównego Urzędu Miar składa się z dyrektora, urzędników etatowych technicznych i biurowych, mechaników i rzemieślników oraz służby niższej (oficjalistów). W Głównym Urzędzie Miar współpracować mogą urzędnicy nieetatowi jako urzędnicy kontraktowi. Urzędnicy ci nie mogą pełnić funkcji, związanych z punktem A 1 art. 5-ego niniejszego statutu. Podział i tytuły urzędników Głównego Urzędu Miar ustanowi zgodnie z dekretem o miarach i statutem niniejszym etat Głównego Urzędu Miar, ustanowiony oddzielnym rozporządzniem Ministra Przemysłu i Handlu. Art. 2. Urzędników kategorii V·a—VII włącznie mianuje Minister Przemysłu i Handlu na przedstawienie dyrektora Głównego Urzędu Miar, pozostałych – dyrektor Głównego Urzędu Miar. Uwalnianie urzędników następuje w tym samym trybie. Urzędnicy kontraktowi i oficjaliści są przyjmowani i zwalniani przez dyrektora Głównego Urzędu Miar. Art. 3. Kierownictwo ogółem czynności Głównego Urzędu Miar oraz zarząd jego laboratorjami, biurami, warsztatem, kasą, biblioteką i zbiorami należą do dyrektora Głównego Urzędu Miar. do niego również należy wydawanie odpowiednich regulaminów i rozporządzeń we wszelkich sprawach administracyjnych urzędu. Dyrektor ma prawo mianować oraz odwoływać odpowedzialnych zastępców z pośród wyższych urzędników legalizacji narzędzi mierniczych do wykonywania poszczególnych funkcji, każdorazowo zawiadamiając swą władzę przełożoną. Art. 4. Dyrektor Głównego Urzędu Miar podlega bezpośrednio Ministrowi Przemysłu i Handlu. Art. 5. Do kompetencji Głównego Urzędu Miar należy: A. 1) Przechowywanie wzorców państwowych miar podstawowych i ich głównych kopji. 2) Przygotowywanie wzorców normalnych dla okręgowych urzędów miar i ich porównywanie perjodyczne oraz sprawdzanie przyrządów dla tych urzędów, określanie kategorji pracy sprawdzania, przekazywanej różnym urzędom miar; legalizowanie narzędzi mierniczych, których sprawdzanie zarezerwowane będzie dla Głównego Urzędu Miar; nadzór nad techniczną stroną działalności urzędów miar wszelkich stopni; wykonywanie studjów, badań i doświadczeń, dotyczących warunków dopuszczalności nowych narzędzi mierniczych do obrotu, podlegającego legalizacji i zmian, pożądanych w narzędziach dotychczas stosowanych. 3) Sprawdzanie i uwierzytelnianie narzędzi mierniczych dla celów fiskalnych państwa: cła, akcyzy. i t. p. 4) Wzorcowanie, sprawdzanie i uwierzytelnianie narzędzi mierniczych dla potrzeb nauki i techniki z dokładnością, przechodzącą zakres środków podwładnych urzędów miar, i wogóle — narzędzi mierniczych: geodezyjnych, rysunkowych i warsztatowych, narzędzi dla pomiarów technicznych, mechanicznych, fizycznych i elektrycznych. 5) Wykonywanie i ogłaszanie prac naukowo-metrologicznych. B. 1) Ogólny nadzór nad wykonywaniem w Państwie ustawy o miarach i odnośnych przepisów wykonawczych. 2) Zwierzchni zarząd okręgowemi urzędami miar, nadzór ogólny nad działalnością wszystkich urzędów miar i rozgraniczanie okręgów ich działalności; zaopatrywanie urzędów miar we wzorce normalne i wogóle wszelkie pomoce do czynności legalizacji, wydawnictwo przepisów, wyjaśnień i sprawozdań, dotyczących działalności urzedów miar. 3) Przedstawianie do zatwierdzenie Mianistra Przemysłu i Handlu wniosków o utworzenie nowych urzędów miar lub zamykanie istniejących. C. Wreszcie Głowny Urząd Miar wykonywa czynności, przekazane mu przez dekret o miarach z dn. 8 lutego 1919 r. i czynności, które będą mu przekazane w drodze dalszych rozporządzeń. Art. 6. Główny Urząd Miar władny jest znosić się bezpośrednio w bieżących sprawach ze wszystkiemi urzędami państwowemi za wyłączeniem Władzy najwyższej i Rady Mianistrów. II. Urzędy podwładne Głównemu Urzędowi Miar. Art. 7. Personel Urzędów Miar okręgowych lub miejscowych, składa się z następujących urzędników etatowych: nadinspektorów legalizacji narzędzi mierniczych, inspektorów i starszych kontrolerów, pomocników inspektorów, starszych legalizatorów, legalizatorów i sekretarzy Urzędów Miar, urzędników biurowych i ekpedjentów, pomocników legalizatorów i kancelistów starszych, aplikantów legalizacji, kancelistów i typistów oraz urzędników nieetatowych i oficjalistów. Art. 8. Urzedników kategorji V-a—VII włącznie mianuje Minister Przemysłu i Handlu na wniosek dyrektora Głównego Urzędu Miar, pozostałych — dyrektor Głównego Urzędu Miar. Do niego należy również przyjmowanie urzedników nieetatowych z wynagrodzeniem miasięcznem do 900 mk. Oficjalistów mianuje, względnie przyjmuje, nadinspektor właściwego okręgu. Art. 9. Do dyrektora Głównego Urzędu Miar należy wydawanie rozporządzeń, dotyczących sposobu prowadzenia spraw w urzedach miar i wewnętrznej organizacji urzędów. Art. 10. Do nadinspektorów legalizacji narzędzi mierniczych należy: nadzór ogólny nad wykonywaniem w obrocie publicznym i wogóle przez osoby prywatne ustawy o miarach w okręgu, zwierzchni zarząd miejscowemi urzędami miar w okręgu, nadzór nad dokładnością używanych przez nie wzorców normalnych i bezpośrednie kierownictwo urzędami okręgowemi. Nadinspektorowie mają prawo wyznaczać i odwolywać odpowiedzialnych zastępców do wykonywania poszczególnych swoich funkcji z pośród urzędników legalizacji narzędzi mierniczych nie niżej kategorji VIII, każdorazowo zawiadamiając swą władzę przełożoną. Art. 11. Urzędy miar wykonywują te czynności legalizowania i uwierzytelniania narzędzi mierniczych, które im są przekazane przez Główny Urząd Miar. Art. 12. Urzedy miar są urzędami państwowemi. Głowny Urząd Miar może dozwalać gminom miejskim i ziemskim na urządzenie i utrzymywanie na koszt własny komunalnych urzedów miar. Urzędy te podlegają przepisom ustawy niniejszej, narówni z z urzedami państwowemi. Opłaty za czynności tych urzędów należą do utrzymujących je gmin. Na tych samych zasadach mogą otrzymać pozwolenie na otwarcie podobnych instytucji towarzystwa naukowe, techniczne, zakłady naukowe, zarządy, kolejowe i t. p. Pozwolenia takie są odwołalne. Przpisy przechodnie Art. 13. Instytucje, które uprzednio uzyskały prawo legalizowania narzedzi mierniczych lub sprawdzania (uwierzytelniania) takowych dla celów przewidzianych w art. 13-ym dekretu o miarach (Dz. Praw r. 1919 Nr 15 poz 211), winny w terminie miesięcznym od daty ogłoszenia nieniejszego statutu wyjednać zezwolenie, w myśl art. 12 niniejszego statutu, na dalsze prowadzenie tych czynności, a w razie nieuzyskania zezwolenia przerwać je przed upływem dalszych dwuch miesięcy. Warszawa, dnia 7 sierpnia 1919 r. Minister Przemysłu i Handlu: Hącia
Redakcja serwisu: Gabinet Prezesa, tel.: (22) 581 95 31, fax: (22) 620 83 78, e-mail: informacja@gum.gov.pl Copyright © 2005 Główny Urząd Miar \| realizacja informatyczna: